Bij de afdeling Marketing & Communicatie van het UMCG heb ik onderzocht hoe creativiteit kan bijdragen aan het verlichten van werkdruk, zonder de dagelijkse routines te verstoren. Al snel bleek dat korte, vooraf geplande creatieve sessieshet meest effectief waren.
In het begin reageerden veel medewerkers terughoudend. Uitspraken als “Dit kan ik niet”waren eerder regel dan uitzondering. Gaandeweg veranderde die houding zichtbaar. De workshops groeiden uit tot momenten van ontspanning en verbinding, waarin collega’s elkaar op een andere manier leerden kennen — ook teamoverstijgend binnen de afdeling. Het nieuws verspreidde zich snel: deze sessies waren niet alleen leuk, maar boden ook ruimte om even los te komen van de dagelijkse werkdruk.
Hoewel medewerkers zich aanvankelijk vaak te druk voelden of het nut niet direct inzagen, groeide de nieuwsgierigheid naarmate de workshops zich organisch ontwikkelden. Dit proces vroeg om geduld, bewust gekozen om geen druk op deelname te leggen.
Voor mij vormden juist de gesprekken tijdens de workshops het meest waardevolle onderdeel. Er ontstond een veilige sfeer waarin mensen zich durfden open te stellen — niet alleen over hun werk, maar ook over persoonlijke ervaringen. Als kunstenaar was het bijzonder om te zien hoe deelnemers zichzelf verrasten met hun eigen creativiteit.
Samen werkten we toe naar een gezamenlijk kunstwerk. De workshops resulteerden in een tegelontwerp: een gestileerd, strak vormgegeven figuur dat als puzzelstuk onderdeel werd van een groter geheel. Iedere medewerker beschilderde zijn of haar eigen tegel en werd daarmee letterlijk en figuurlijk onderdeel van het gezamenlijke verhaal.Een gezamenlijk kunst werk !
